Журавли

Սոնա Գասպարյան — «Կռունկները»

Կռունկնե՛ր, եկեք, անցեք մեր սարով,
Մեր լուռ դաշտերին տվեք բարևներ,
Դուք որ թռչում եք անհուն կարոտով,
Տարե՛ք իմ հոգու անմար երգերը։

Երկինքը կապույտ, ճամփան՝ անսահման,
Ու թևերի տակ՝ հայրենի կարոտ,
Ամեն մի գարնան դուք հետ եք գալիս,
Ինչպես հույսի շող՝ լուսավոր, անհոտ...