Սոցիալական դաստիարակագիտություն (Սոցիալական մանկավարժությանը փոխարինող գիտություն)

«Սոցիալական դաստիարակագիտություն» աշխատությունը, որը հեղինակել է Անահիտ Պետրոսյանը, ներկայացնում է մանկավարժության և դաստիարակության միջև գոյություն ունեցող հարաբերությունների խորքային վերլուծություն, ինչպես նաև անհրաժեշտությունը, որ մանկավարժական գիտությունը փոխարինվի դաստիարակագիտական նոր մոտեցմամբ: Գրքում հեղինակը հիմնավորում է, որ ներկայիս մանկավարժությունը, ինչպես այն ընկալվում է, չի կարող արդյունավետորեն սպասարկել կրթական համակարգին, քանի որ այն առանձնացնում է ուսուցման և դաստիարակության տեսությունները, ինչը հանգեցնում է դաստիարակության անտեսման և դրա կարևորության նվազեցման:

Պետրոսյանը մանրամասն ուսումնասիրում է սոցիալական մանկավարժության պատմությունը, ինչպես նաև ներկայիս վիճակը, նշելով, որ դաստիարակության տեսությունը, որը պետք է լինի կրթական գործընթացի անբաժանելի մասը, այսօր հաճախ մնում է անտեսված: Նա վերլուծում է տարբեր գիտնականների աշխատանքները, որոնք անդրադառնում են սոցիալական մանկավարժության և դաստիարակության խնդիրներին, և ցույց է տալիս, որ շատ դեպքերում դրանք իրականում վերաբերում են դաստիարակությանը, այլ ոչ թե մանկավարժությանը:

Գրքում ընդգրկված են նաև առաջարկություններ, թե ինչպես կարելի է կառուցել սոցիալական դաստիարակագիտություն, որը կլիարժեքորեն կծածկի դաստիարակության բոլոր ասպեկտները, ներառյալ դպրոցական և արտադպրոցական միջավայրերը: Պետրոսյանը պնդում է, որ անհրաժեշտ է վերադառնալ դաստիարակության լիարժեք հայեցակարգին, որը կօգնի լուծել կրթական համակարգի առջև ծառացած մարտահրավերները:

Հեղինակը նաև անդրադառնում է մանկավարժների և սոցիալական դաստիարակների միջև առկա տարբերություններին, որոնք հաճախ մնում են անտեսված, և առաջարկում է նոր մոտեցումներ, որոնք կօգնեն վերականգնել դաստիարակության կարևորությունը կրթական համակարգում: Նա ընդգծում է, որ միայն այդ դեպքում հնարավոր կլինի ազատվել մանկավարժության թերություններից և ստեղծել արդյունավետ դաստիարակչական միջավայր, որը կպատասխանի ժամանակակից պահանջներին:

Այս աշխատանքը, լինելով գիտական և պրակտիկ արժեք ունեցող, նպատակ ունի խթանել գիտական քննարկումները մանկավարժության և դաստիարակության շուրջ, ինչպես նաև նպաստել նոր գիտական մոտեցումների ձևավորմանը, որոնք կօգնեն լուծել կրթական համակարգի խնդիրները և բարելավել աշակերտների դաստիարակության մակարդակը: