Publishing & Printing News Agency NT Database NT Fund All Armenian Media Assocition Armenia-China Assocition All Armenian Media Assocition
Կայքի մասին
Կազմակերպություններ
Ստեղծագործություններ
Հեղինակներ
Գրքեր
Լուրեր

World Directoties Hurricane Preparedness Kit
Wedding Videography
All-List Directory
Computer Directory
Super Directory
All-Directory
Company-List Business Directory
Dating Directory
EZ List
Finance Directory
Guide Pro
Yellow Pages by ListNation
Online Marketing
Shopping Directory
Travel Catalog & Directory
Zip Codes
Renovations


List Nation
List Site

Read Work
Հեղինակ` Ս. Պողոսյան, Արմեն Ասրյան, Խ. Ստեփանյան, Է. Հովհաննիսյան Կարդացել են 8828
Հայոց Պատմություն

Հուստինիանոսը հրովարտակով նախարարների դուստրերին նույնպես իրավունք վերապահեց հավասար սկզբունքներով ժառանգություն ստանալ իրենց հայրերից: Նախկինում նախարարի բոլոր տիրույթները եւ ամբողջ հարստությունը ժառանգում էր ավագ որդին, որի շնորհիվ նախարարական կալվածքները չէին մասնատվում, իսկ նախարարը պահպանում էր տնտեսական, ռազմական, քաղաքական հզորությունը եւ ներքին ինքնիշխանությունը: Այժմ տիրույթները բաժանվելու էին նախարարի որդիների ու դուստրերի միջեւ: Հետզհետե խոշոր նախարարներին փոխարինելու էին մանր ազնվականները, որոնք ի վիճակի չէին լինի հակադարձել Բյուզանդիային եւ պահպանել Հայաստանի ներքին ինքնուրույնությունը:
Հուստինիանոսի այս վերափոխումները առաջացրին հայ նախարարական տների դժգոհությունը:
539թ. Առաջին Հայքում հզոր ապստամբություն բռնկվեց, որը մեծ դժվարությամբ ճնշվեց: 548թ. հայ իշխանները մահափորձ կազմակերպեցին Հուստինիանոսի դեմ, որը ձախողվեց: Չնայած կազմակերպիչները ձերբակալվեցին, սակայն հաշվի առնելով նախարարների դժգոհությունը, կայսրը ստիպված էր ներում շնորհել դավադիրներին:
Հուստինիանոսի վերափոխումների հետեւանքով Հայաստանը կորցրեց նախկին ինքնավար կարգավիճակը, իսկ նախարարությունները հետզհետե թուլացան, եւ մեծ չափեր ընդունեց հայերի տեղաշարժը դեպի արեւմուտք:
Պարսկաստանի գերիշխանության տակ գտնվող Արեւելյան (Մարզպանական) Հայաստանը որոշ ժամանակ շարունակում էր օգտվել Vդ. ազատագրական պատերազմների արդյունքում ձեռք բերած ինքնավարությունից: Պարսից արքունիքը սիրաշահում էր հայերին, քանի որ հայ նախարարները ամուր հենարան էին հանդիսանում Բյուզանդիայի ոտնձգությունների դեմ: Նույնիսկ բյուզանդական մասի հայ նախարարները կայսրերից դժգոհ լինելու դեպքում դիմում էին պարսից տերության օժանդակությանը: VIդ. առաջին կեսին տեղի ունեցած պարսկա-բյուզանդական բախումների ժամանակ Մարզպանական Հայաստանի նախարարները դուրս էին բերում 30.000-ոց հեծելազոր, որը հաջողությամբ հարձակողական գործողություններ էր ծավալում Արեւմտյան Հայաստանում` ստանալով նաեւ տեղի հայ բնակչության աջակցությունը: Դա էր այն գլխավոր պատճառներից մեկը, որ գրեթե միշտ հաղթանակը Պարսկաստանի կողմն էր:
Այդ ինքնուրույն կարգավիճակը խաթարվում է VIդ. երկրորդ կեսին: Խոսրով Անուշիրվան արքայի օրոք (531-578թթ.) Պարսկաստանը մեծ հզորության հասավ, նույնիսկ Բյուզանդիային ստիպեց որոշակի հարկ վճարել: Պարսից արքունիքը կրկին հայացքն ուղղում է Հայաստանի ներքին ինքնավարությունը վերացնելու եւ զրադաշտականություն տարածելու խնդիրների վրա: Հայաստանի պարսիկ մարզպան Սուրենը (564-571թթ.) սկսում է ոտնահարել հայ նախարարների եւ հոգեւորականների իրավունքները, բարձրացնում է հարկերը, կրոնական հալածանքներ է սկսում, փորձում է զրադաշտական մեհյան կառուցել մայրաքաղաք Դվինում: Այդ ամենը հանգեցրին նոր ապստամբության: Այն ղեկավարեց Հայոց սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանը, որի եղբորը` Մանվելին սպանել էր մարզպան Սուրենը:
Հայերը համաձայնության եկան նաեւ Բյուզանդիայի հետ: Կայսրը խոստացավ աջակցել ապստամբներին, իսկ անհաջողության դեպքում ապաստան տալ նրանց: Այսպիսով` բյուզանդացիները փորձում էին հայերի օգնությամբ պայքարել հակառակորդ պարսիկների դեմ եւ դուրս գալ այն ստորացված վիճակից, որի մեջ հայտնվել էին վերջին պարսկա-բյուզանդական պատերազմից հետո:
Մարզպանը, տեսնելով հայերի նախապատրաստությունները, մեկնեց Տիզբոն եւ արքային զեկուցեց այդ մասին: Խոսրով I-ը Սուրենին տրամադրեց 15.000-ոց բանակ եւ պատվիրեց ամենայն խստությամբ ճնշել հայերի ելույթները: Այդ ընթացքում Վարդան Մամիկոնյանը հավաքել էր 20.000-ոց բանակ: 571թ. փետրվարին հայկական զորքերը հարձակվում

Մուտք

UMBA
UITE
MPI
World Vision Armenia
Oxfam Armenia
ICARE Armenia
free hit counter
hit counter
Yandex citirovania